اللهم عجل لولیک الفرج
یا لطیف ارحم
سئوال : آسيب نخاعی چه تاثيری بر روی اميد به زندگی و سلامت فرد خواهد داشت؟
جواب : الگوی برنامه سيستم مراقبتی ضايعات نخاعی، اطلاعات مربوط به بيش از 20 سال را ، در مورد اميد به زندگی بعد از آسيب طناب نخاعی در اختيار دارد. مطالعات نشان می دهد که اگرشخصی طی 24 ساعت اول پس از ضايعه نخاعی زنده باقی بماند، ميانگين اميد به زندگی وی بطور قابل توجهی به شدت آسيب و سطح ضايعه نورولوژيکی بستگی پيدا مي کند. بطور کلی ميانگين اميد به زندگی در افراد نخاعی نسبت به عامه مردم کوتاهتر است، اما اختلاف اميد به زندگی در بعضی از افراد نخاعی نسبت به عامه مردم 10 سال می باشد. بخصوص کوتاه بودن اميد به زندگی، در مورد اشخاصی که در ناحيه5 C يا پائينتر ضايعه دارند يا کسانی که بدون کمک دستگاههای هوادهی قادر به تنفس نيستند، کاملا"مصداق دارد. برای مثال اگر ميانگين اميد به زندگی در يک فرد سالم 20 ساله 77 سال باشد ،بنابراين يک فرد 20 ساله که دارای آسيب نخاعی کامل در ناحيه 7 C است می تواند انتظار داشته باشد که 60 سال يا بيشتر زندگی کند.
نکته ای که بايد در نظر داشت اين است که افراد مبتلا به ضايعات نخاعی بواسطه مراقبت های بهداشتی مناسب و همچنين پيشرفت هايی که در زمينه پيشگيری، شناسايی بموقع و درمان عوارض آسيبهای نخاعی حاصل گشته می توانند تا دوران سالمندی زندگی کنند.
کاهش فعاليتهای جسمی بعد از ضايعات نخاعی، يکی از موضوعاتی است که می تواند باعث بروز مشکلات بهداشتی شود. با توجه به اينکه افراد نخاعی کمتر از افراد سالم در معرض فشارهای بدنی شديد قرار می گيرند اما بطور کلی دستگاه قلبی عروقی آنان نسبت به افزايش فشارهای بدنی، کمتر می تواند واکنش دهد. ........
ادامه مطلب
+ نوشته شده در سه شنبه یکم مرداد 1387ساعت 1:1  توسط محمد حسن - صلوات یاد تون نره
|