|
اللهم عجل لولیک الفرج یا لطیف مردن عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه نداشتن کسی است که الفبای دوست داشتن را برايت تکرار کند و تو از او رسم محبت بياموزی. عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه گذاشتن سدی در برابر رود يست که از چشمانت جاری است. عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه پنهان کردن قلبی است که به اسفناک ترين حالت شکسته است. عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه نداشتن شانه های محکمی است که بتوانی به آن تکيه کنی و از غم زندگی برايش اشک بريزی. عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه ناتمام ماندن قشنگترين داستان زندگی است که مجبوری آخرش را با جدايی به سرانجام برسانی . عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه نداشتن يک همراه واقعيست که در سخت ترين شرايط همدم و همراه تو باشد. عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه به دست فراموشی سپردن قشنگ ترين احساس زندگی است. عميق ترين درد زندگی مردن نيست بلکه يخ بستن وجود آدمها و بستن چشمهاست. از یک دوست خوش آتیه و با احساس
+ نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم اردیبهشت 1387ساعت 0:44 توسط محمد حسن - صلوات یاد تون نره
|
اللهم عجل لولیک الفرج یا لطیف
+ نوشته شده در چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387ساعت 0:45 توسط محمد حسن - صلوات یاد تون نره
|
اللهم عجل لولیک الفرج یا لطیف شهر بی مانع برای معلولان ( شهر مناسب سازی شده ) وضعيت جوامع انسانی درهزاره سوم با توجه به پيشرفتهای گسترده فناوری و نيز علوم انسانی و اجتماعی بطور قابل ملاحظه ای با دوران گذشته متفاوت است و بر اساس آن برخورد جوامع يا شهروندان خود نيز به کلی دچار تغييرات اساسی شده است. دولت ها در جوامع امروزی، بايد خود نيز بستر سازو تامين کننده امکانات و بر طرف کننده نيازهای مردمشان برای دستيابی به يک زندگی با کيفيت و حرکت در مسير توسعه انسانی باشند. از اين رو حکومتها بايد به تمامی شهروندان خود نگاهی يکسان داشته باشند و تفاوتی بين آنها قائل نشوند، چه رسد به اينکه از گروهی غافل شوند و آنها را ناديده انگارند. همان گونه که تاکنون بيشتر جوامع غربی درباره برخی از گروههای شهروند خود و در راس آنها افراد دارای ناتوانی اين چنين کرده اند . ....... این مقاله از سایت شخصی دکتر محمد کمالی امانت گرفته شده است ادامه مطلب
+ نوشته شده در دوشنبه شانزدهم اردیبهشت 1387ساعت 0:19 توسط محمد حسن - صلوات یاد تون نره
|
|
درباره وبلاگ  صدای امید صدای فرو خورده وبغض نا گفته های معلولین در این فراموشخانه که نام دنیا بر آن نهاده ایم خواهد بود . همراهان و همدلان عزیز ما را با قلم یا قدم خود یاری کنید .
دردهای من جامه نیستند تا ز تن در آورم چامه و چکامه نیستند تا به رشته ی سخن درآورم نعره نیستند تا ز نای جان بر آورم دردهای من نگفتنی دردهای من نهفتنی است دهان خود را با ذکر صلوات بر محمد و آل محمد (ص) معطر کنید .
|
